Door Karen
Op vrijdag van deze week, onze familie heeft een reis naar het Vancouver Aquarium. Het gebeurde dat alle vier van ons een uitzonderlijke combinatie van een vrije dag werk, school, etc had, dus hebben we besloten om te gaan.
Wat heeft dit te maken met Fibrodysplasia mijn dochter Miranda's Ossificans Progressiva, kunt u vragen? Het antwoord is: vrijwel niets! Dat is een zeer goede zaak ... Wat onze familie is gericht op het leven, waarin FOP zo weinig een rol als mogelijk in onze tijd speelt tot dag activiteiten. En, zoals Miranda ouder wordt en meer constante, meer verantwoordelijk voor zichzelf, meer bewust van wat er om haar heen, etc, het wordt meer en meer mogelijk om ons doel.
Maar goed, deze vrijdag ... Mijn man moest werken in de ochtend, dus de kinderen en ik sprong in de auto en reed de stad in om hem op te halen. Hij ontmoette ons met Subway broodjes in de hand, die een favoriet van de Friz kinderen 
. Vervolgens ging op weg naar de prachtige Vancouver Aquarium. Na snarfing beneden onze broodjes in de auto, gingen we binnen
Wanneer u voor het eerst het Aquarium, er is een grote ontvangsthal met een glanzende stenen vloer. Vroeger was dit me zorgen te maken toen we een bezoek aan de Aquarium (we hebben seizoen passen, dus doe dit vrij vaak) - Ik had nachtmerries van Miranda struikelen en ploegen zich face-eerst in de vloer. Zoals ik al commentaar eerder in deze blog, heb ik een soort van lopende fobie over Miranda struikelen, want ze deed het SOOO vaak wanneer ze voor het eerst werd symptomatisch met FOP. Maar nu Miranda is bijna 5 jaar oud, heeft haar struikelen frequentie teruggebracht veel ... Zo erg zelfs dat ik zelfs in staat om Miss M wandeling te laten zonder in het bezit van een volwassene HAND (shocking!!) Over de vloer van de Aquarium.
We bladerde een munt om te zien wat om te gaan eerst zien (afgezien - anders zou er een luid Friz-kids argument over dit onderwerp, zucht zijn). Miranda won de toss, dus ze pakte de haaien en zeeschildpadden tank. Ze hebben een mooi tapijt bank / richel voor kinderen om op te staan in deze tank, pal naast, dus Pete gehesen Miranda op en plofte haar op. Zoals altijd, was ze blij met de haaien.
Na de haaien, gingen we in het Amazone regenwoud tentoonstelling, die prachtige papegaaien, schildpadden, vissen en andere dieren heeft. In de bosrijke terrarium, dan moet je ver ver te zoeken om te proberen en zien de luiaard, die altijd hangt aan het plafond. Dit is een beetje lastig voor Miranda - kan ze niet buigen haar hoofd naar achteren veel te wijten aan FOP nek fusies, zo moet buigen op de knieën en opwaartse hoek haar hele lichaam. Het lijkt onhandig, maar doet het werk.
Daarna gingen we naar beneden om te kijken naar Miranda's favorieten, de kikkers, en dan verder naar de binnenkant uitzicht op de dolfijnen te zien. Daarna gingen we naar buiten voor een beetje naar buiten zicht van de dolfijnen, de zee otters en de beluga's te zien.
Silly me, ik ben mijn camera. Echter, ik heb mijn mobiele telefoon bij me, dus dat wordt gebruikt om een paar foto's te klikken. De beeldkwaliteit is niet de beste, mijn excuses. Hier is het zegel zagen we, rustend lui op de bank van zijn behuizing ...
En dan de zee otters (Stacie Miller, deze is voor jou!) ...
Ik denk dat het laatste wat we bekeken was de nieuwe artic tentoonstelling die de binnenkant uitzicht op de Beluga tank omringt. Ik wilde een foto van de kinderen de buurt van de beluga tank, en idealiter de buurt van een zwembad beluga, maar noch de kinderen noch de walvissen zouden gaan samenwerken, stel je voor dat. Maar ik kreeg deze handige foto van de kinderen staan bij een zeer levensecht beeld van een walrus ...
En dan de dag werd gedaan, en gingen we naar huis. OK, dus een paar mensen keken nieuwsgierig naar hoofdband Miranda's, en haar vreemde staren houding, maar afgezien van dat, absoluut niets verbonden met FOP is gebeurd. Dat is zoals het zou moeten.
